شب و روز

1- گاهی اوقات از روی فراموشی یا احساس نیاز یا اجبار، چیزهایی در این وبلاگ می نویسم که جای آنها در این وبلاگ نیست. مطالب جدی که شاید نیاز به مکان و زمان دیگری به جز این وبلاگ که اصولا باید حال و هوای کودکانه و حتی نوزادانه داشته باشد دارند. بنابراین در همین جا یک عذرخواهی دوطرفه می کنم. اول برای آنهایی که برای خواندن مطالب کودکانه به اینجا می آیند و گاهی با مطالبی جدی برخورد می کنند و دوم آنهایی که فکر می کنند همه وبلاگها باید مطالب جدی در برداشته باشند و این وبلاگ حاوی چنین مطالبی نیست.
..................................
2-بعداز ۵ سال ترک نوشتن و دوباره به وبلاگ برگشتن هیجان خاصی به همراه دارد، اما هیچ چیزی به اندازه اینکه بدانی داری پدر می شوی هیجان انگیز نیست. و من در آستانه میان سالی(شاید کمی دیر،شاید هم خیلی دیر) دچار چنین حسی شده ام. حسی شیرین ، توام با ترس از شب و روزهای سپری نشده که پیش روی من و همسرم هستند.دراین راه استفاده از تجربیات پدر و مادرهایی که قبل از ما این راه را طی کرده اند کمک حال بسیار بزرگی برایمان خواهد بود.